مزایای اجرای طرح مدارس هوشمند
سالها پيش با بروز ناكارآمدي روش هاي سنتي در آموزش، روش دانش آموز محوري به عنوان الگويي پيشرفته براي تحول نظام آموزشي، معرفي گرديد. اما هيچ گاه اين روش، مطابق آن چه تجربه شده بود، در ايران به منصه ظهور نرسيد. شايد يكي از دلايل اين امر گرايش كلي نظام آموزشي به علوم انتزاعي و حتي تدريس علوم تجربي به شكل انتزاعي باشد كه مغايرت اساسي با روش هاي مبتني بر تجربه فردي دانش آموز دارد.
اكنون ابزار رايانه و اينترنت، تحولي را در نظام آموزشي جهان رقم زده كه بومي سازي آن در ايران نيز به سرنوشت روش دانش آموز محوري دچار شده است.

واضح است كه براي تحول در نظام آموزشي كشور، هرگز نمي توان از بنيان آغاز كرد و كل نظام آموزشي را با نظامي جديد عوض كرد، بلكه اين تحول بايد تدريجي و مبتني بر واقعيات جامعه باشد.
مدرسه هوشمند، يك پيشنهاد عملي با هدفمندي اجراي پيشرفته ترين روش هاي آموزشي نوين و نگاه عملي به وضعيت كنوني نظام آموزشي كشور است.
در يك نگاه كلي، اگر فرايند آموزش در مدرسه را به سه بخش تدريس معلم، انجام تكليف و تمرين و برگزاري آزمون تقسيم كنيم، در مي يابيم كه بدون دخالت مستقيم در بخش اول كه از ايستايي بيشتري در مقابل تحول برخوردار است نيز، مي توان دست به بهبود نظام آموزشي زد.
هنگامي كه معلم يك درس را براي يك گروه دانش آموزان ارائه مي دهد، فرايند آموزش به روش چهره به چهره با تمام مزاياي اين روش اتفاق مي افتد. اما به محض آن كه معلم مي پرسد كسي اشكال يا سؤالي ندارد، ابزارهاي جديد آموزشي قابليت خود را به نمايش مي گذارند. از اين پس، دانش آموز قوي تر ، مبحث بعدي و نكته جديد مي خواهد و دانش آموز ضعيف تر هنوز در فهم آن چه تدريس شده، مشكل دارد. صرف وقت معلم براي يك گروه با اين تنوع در دريافت، نقطه آغازين ضعف نظام آموزشي است.
پس از رفع اشكال دانش آموزان، نياز به لوازم كمك آموزشي براي تعميق در تفهيم ظهور مي كند و پس از آن، تكرار مطالب براي تثبيت و يا تجربه منجر به پايداري مطالب در ذهن دانش آموزان، ضروري مي شود كه هر دو در مدرسه هوشمند مطابق برنامه ريزي دقيق پيش مي رود.
در واقع از زماني كه كار تدريس مقدماتي معلم پايان يافت، وظيفه ابزارهاي جديد آغاز مي شود. اگر هر دانش آموز يك رايانه مقابل خويش داشته باشد كه نرم افزار آن با رهبري نظام يافته به معلم ياري رساند، دقيقاً مانند تكثير معلم به تعداد دانش آموزان، بهره وري محيط آموزشي افزايش مي يابد.
پس از تدريس، نرم افزارهايي شامل متن، صوت، تصوير، پويانمايي (انيميشن) و فيلم به دانش آموز عرضه و بازخورد فعاليت او ثبت مي شود.
اين بخش ها به ويژه نرم افزارهايي كه براي تكرار مطالب و تثبيت و تعميق مطالب طراحي شده اند، همگي به گونه اي هستند كه جايگاه دانش آموز در مسير يادگيري را پيش بيني كرده و در همان نقطه به او كمك مي كنند يعني همان كاري كه معلم در كلاس، امكان و فرصت انجامش را ندارد. البته در واقع اين خود دانش آموز است كه به كمك نرم افزار هوشمند، مسير خودآموزي (self earig) خود را فراهم مي آورد.
نظرات شما عزیزان: